Wnioski do Policji w sprawie UFG
Jak złożyć dokument?
Dokument wydrukuj w trzech egzemplarzach, jeden złóż do policji a na dwóch pozostałych zażądaj potwierdzenia faktu złożenia tego dokumentu.
Co zrobić z potwierdzonymi egzemplarzami dokumentu?
Potwierdzone egzemplarze dokumentu zabezpiecz na okoliczność ewentualnych roszczeń za niezrealizowanie.
Możesz też, jeden z potwierdzonych egzemplarzy dokumentu przesłać do UCiDK do celów kontrolnych. W tym egzemplarzu możesz zasłonić dane, których nie chcesz udostępniać. Czytelne musi pozostać nazwisko, imiona, dane instytucji do której dokument został złożony, potwierdzenie złożenia dokumentu.
Możesz dodatkowo udostępnić własny numer telefonu dopisując na tym dokumencie celem ewentualnego kontaktu przez UCiDK.
Potwierdzony egzemplarz dokumentu możesz przesłać: listem poleconym, na e-mail biuro@ucidk.pl bądź mms-em na nr tel. 725 374 800
Prosimy o rozpowszechnianie i zgłaszanie swojej pomocy w likwidacji panującego bezprawia oraz w zmianie systemu na adres: biuro@ucidk.pl jak też potwierdzenie tego faktu SMS-em na nr tel. 725 374 800.
Komenda Policji
Wniosek w sprawie bezprawnych działań Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego (UFG)
Na podstawie art. 61, art. 63, art. 82 i art. 83 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej (dalej: KRP), działając
dla dobra wspólnego, zgodnie z najwyższym prawem, w interesie publicznym i własnym, wnioskuję o:
1) Zebranie dowodów na to, że ustawy, na podstawie których działają pracownicy UFG, w tym ustawa o
postępowaniu egzekucyjnym w administracji, przeszły pełny konstytucyjny proces legislacyjny oraz zostały
podpisane przez Prezydenta RP zgodnie z art. 122 ust. 3 KRP, jak też że są zgodne z Konstytucją RP, na co
powinny być dowody w postaci orzeczeń Trybunału Konstytucyjnego opublikowanych w Dzienniku Urzędowym „Monitor Polski”, zgodnie z art. 190 ust. 2 KRP w zw. z art. 2, art. 7, art. 8, art. 30, art. 31 ust. 2, art. 37 ust. 1, art. 82, art. 83, art. 122 ust. 3 i 4 oraz art. 188 ust. 3 KRP.
2) Sprawdzenie, czy zgodnie z Konstytucją RP obywatele mają obowiązek ubezpieczania swojego majątku,
w tym pojazdów mechanicznych, życia czy zdrowia, bo jeśli nie wynika to wprost i bezpośrednio z Konstytucji RP, to znaczy, że obywatele są zmuszani do czynienia tego, czego Konstytucja nie nakazuje, co całkowicie narusza szczególnie art. 31 ust. 2 KRP w zw. z art. 2, art. 7, art. 8, art. 30, art. 37 ust. 1, art. 40, art. 47, art. 76 i art. 83 KRP.
3) Ustalenie, dlaczego UFG podlega pod Radę Ministrów, skoro art. 146 KRP nie przewiduje takich
kompetencji dla tego organu konstytucyjnego.
4) Zebranie dowodów na to, że Konstytucja RP przewiduje taki organ kontrolny, jakim jest UFG.
5) Zebranie dowodów na to, że UFG ma uprawnienia władzy sądowniczej i może bez prawomocnego
wyroku stwierdzać, że ktoś jest winny i musi zapłacić karę.
6) Zebranie dowodów na podstawie Konstytucji RP, że UFG może być organem nadzoru i egzekucji.
7) Zebranie dowodów na to, że UFG może bez zgody obywateli gromadzić ich dane osobowe i majątkowe
oraz nimi zarządzać, skoro nie jest organem władzy publicznej.
8) Wyjaśnienie, dlaczego pieniądze z kar obywateli nie trafiają do budżetu państwa, tylko do UFG.
9) Wyjaśnienie, dlaczego obywatele są uznawani przez UFG za winnych, chociaż w ich sprawach nie ma
prawomocnych wyroków sądowych, co nakazuje art. 42 ust. 3 KRP.
10) Nie wzywanie mnie na przesłuchanie w przedmiotowej sprawie, lecz powiadomienie, że w aktach
sprawy znajdują się już wszystkie niezbędne materiały dowodowe wynikające z niniejszych wniosków. Dopiero na ich podstawie będę składać wnioski do sądów powszechnych przewidzianych w art. 175 KRP wobec konkretnych osób z UFG, które działają na moją i innych obywateli szkodę. Nie zwalnia to jednak policjantów mających obowiązek rozpatrzyć moje wnioski w sposób demokratyczny, czyli kolegialnie, z podejmowania stosownych innych działań w ramach swoich konstytucyjnych obowiązków, na podstawie zebranych dowodów.
11) Rozpatrzenie powyższych wniosków zgodnie z Konstytucją RP, a w szczególności zgodnie z art. 78 KRP, który nie przewiduje wydawania przez prokuratorów i policjantów postanowień w sprawach wynikających z
art. 63 KRP. Prokuratorzy i policjanci nie mają również prawa karać obywateli bez prawomocnego wyroku sądu (art. 42 ust. 3 KRP) oraz stwierdzać, że ktoś dopuścił się czynu niedozwolonego i należy uznać go za winnego oraz ukarać mandatem. Policjanci i prokuratorzy nie mają też prawa stwierdzać, że nie doszło do czynu niedozwolonego, bo nie są organem władzy sądowniczej. Prokuratorzy i policjanci są wyłącznie organem zbierającym dowody do danej sprawy sądowej lub administracyjnej i nie mogą podlegać pod członków partii politycznych, pod władzę wykonawczą – Radę Ministrów, ustawodawczą ani pod władzę publiczną, bo takie metody i praktyki panowały w czasach PRL, a obecnie są zakazane art. 13 KRP. Zgodnie z art. 26 ust. 2 KRP prokuratorzy, policjanci, służby więzienne, graniczne czy specjalne, jako formacje uzbrojone odpowiedzialne za dbanie o porządek konstytucyjny, są przypisane do Sił Zbrojnych, mają być apolityczni oraz podlegać cywilnej i demokratycznej kontroli, która działa w ramach Urzędu Cywilnej i Demokratycznej Kontroli (UCiDK).
