Jak złożyć dokument?
Dokument wydrukuj w trzech egzemplarzach, jeden złóż do władzy publicznej a na dwóch pozostałych zażądaj potwierdzenia faktu złożenia tego dokumentu.
Co zrobić z potwierdzonymi egzemplarzami dokumentu?
Potwierdzone egzemplarze dokumentu zabezpiecz na okoliczność ewentualnych roszczeń za niezrealizowanie.
Możesz też, jeden z potwierdzonych egzemplarzy dokumentu przesłać do UCiDK do celów kontrolnych. W tym egzemplarzu możesz zasłonić dane, których nie chcesz udostępniać. Czytelne musi pozostać nazwisko, imiona, dane urzędu do którego dokument został złożony, potwierdzenie złożenia dokumentu.
Możesz dodatkowo udostępnić własny numer telefonu dopisując na tym dokumencie celem ewentualnego kontaktu przez UCiDK.
Potwierdzony egzemplarz dokumentu możesz przesłać: listem poleconym, na e-mail biuro@ucidk.pl bądź mms-em na nr tel. 725 374 800
Prosimy o rozpowszechnianie i zgłaszanie swojej pomocy w likwidacji panującego bezprawia oraz w zmianie systemu na adres: biuro@ucidk.pl jak też potwierdzenie tego faktu SMS-em na nr tel. 725 374 800.
WNIOSEK PNG
WNIOSEK PDF
WNIOSEK ODT
Konstytucyjne Podstawy i Kwestionowanie Władzy w Polsce

Konstytucyjne podstawy prawne uzasadniające funkcjonowanie władzy państwowej i publicznej są szczegółowo omawiane w źródłach, które kładą nacisk na zasadę suwerenności Narodu, praworządności i zgodności wszystkich działań z Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej (KRP).

Ogólne Konstytucyjne Podstawy Działania Władzy Państwowej i Publicznej:

Funkcjonowanie wszelkiej władzy w Polsce, zarówno publicznej, jak i państwowej, musi opierać się na fundamentalnych zasadach wynikających z KRP:

  • Zasada demokratycznego państwa prawnego i sprawiedliwości społecznej (art. 2 KRP).
  • Zasada suwerenności Narodu (art. 4 ust. 1 KRP), która stanowi, że władza zwierzchnia w Rzeczypospolitej Polskiej należy do Narodu. Naród sprawuje władzę przez swoich przedstawicieli lub bezpośrednio. Jest to kluczowy argument używany do kwestionowania legalności organów, których członkowie nie są wybierani w wyborach powszechnych.
  • Zasada legalizmu (art. 7 KRP), która wymaga, aby organy władzy publicznej działały na podstawie i w granicach prawa.
  • Zasada nadrzędności Konstytucji (art. 8 KRP), która stanowi, że Konstytucja jest najwyższym prawem Rzeczypospolitej Polskiej, a jej przepisy stosuje się bezpośrednio.
  • Obowiązek działania dla dobra wspólnego, zgodnie z prawem oraz w interesie publicznym i własnym (art. 30, art. 31 ust. 2, art. 37 ust. 1 KRP).
  • Obowiązek lojalności wobec Rzeczypospolitej Polskiej (art. 82 KRP).
  • Obowiązek przestrzegania prawa (art. 83 KRP).
  • Równość wobec prawa (art. 32 KRP).

Konstytucyjne Podstawy Funkcjonowania Władzy Publicznej (w szczególności w jednostkach samorządu terytorialnego):

Źródła podkreślają, że władza publiczna, zwłaszcza na poziomie gmin i jednostek samorządu terytorialnego, ma silne umocowanie konstytucyjne i jasno określone kompetencje:

  • Prawa i obowiązki jednostek samorządu terytorialnego (art. 16 ust. 2 KRP). Samorządy terytorialne, działające w ramach władzy publicznej, są odpowiedzialne za zaspokajanie potrzeb wspólnoty samorządowej.
  • Powszechne wybory jako źródło pochodzenia władzy publicznej (art. 61 ust. 2 KRP).
  • Ochrona zdrowia obywateli jako zadanie władzy publicznej (art. 68 KRP).
  • Ochrona środowiska jako wyłączny obowiązek władz publicznych w gminach (art. 74 ust. 2 KRP).
  • Ochrona obywateli przed nieuczciwymi praktykami rynkowymi jako obowiązek władzy publicznej (art. 76 KRP).
  • Zaspokajanie potrzeb wspólnoty samorządowej (art. 166 ust. 1 KRP). To do tej kategorii należą sprawy, którymi dziś zajmują się nielegalnie działający ministrowie.
  • Odpowiedzialność za gromadzenie podatków od obywateli spoczywa na jednostkach samorządu terytorialnego.

Kwestionowane Podstawy Funkcjonowania Władzy Państwowej (w szczególności Rady Ministrów):

Źródła w sposób zdecydowany kwestionują legalność funkcjonowania Rady Ministrów i wielu ministerstw, wskazując na następujące naruszenia Konstytucji:

  • Brak powszechnych wyborów dla członków Rady Ministrów (art. 4 ust. 1, art. 11, art. 13, art. 154, art. 155 KRP). Zgodnie z tym stanowiskiem, Prezydent RP może jedynie desygnować kandydata na Prezesa Rady Ministrów, który z kolei może zaproponować skład Rady Ministrów, ale tylko z osób wcześniej wybranych przez Naród Polski.
  • Nielegalność Rady Ministrów ze względu na to, że jej członkowie należą do partii politycznych i nie są przedstawicielami Narodu.
  • Naruszenie obowiązków Prezydenta RP (art. 126 ust. 2 KRP), który ma czuwać nad przestrzeganiem Konstytucji, przez powoływanie partyjnych członków Rady Ministrów i tolerowanie nieważnych aktów prawnych.
  • Przejmowanie konstytucyjnych kompetencji jednostek samorządu terytorialnego przez Radę Ministrów, co narusza m. in. art. 15, art. 74, art. 146 ust. 2 oraz art. 166 ust. 1 KRP.
  • Istnienie ministerstw nieprzewidzianych w KRP. Konstytucja przewiduje funkcje tylko dla kilku ministrów o ściśle określonym zakresie działania, takich jak minister ds. administracji rządowej, ochrony interesów Skarbu Państwa, kierowania budżetem, zapewnienia wykonywania ustaw i rozporządzeń, bezpieczeństwa zewnętrznego i wewnętrznego, umów międzynarodowych, stosunków z innymi państwami i obronności kraju. Natomiast nie przewiduje Ministra Sprawiedliwości, Ministra Obrony Narodowej (ten podlega Prezydentowi), Ministra Finansów, Ministra Zdrowia, Ministra ds. ochrony środowiska, czy wielu innych ministrów, których sprawy należą do kompetencji jednostek samorządu terytorialnego.
  • Nieważność aktów prawnych (ustaw, rozporządzeń, traktatów, dyrektyw UE), które nie zostały zweryfikowane przez Trybunał Konstytucyjny w konstytucyjnym składzie 15 sędziów (art. 194 ust. 1 KRP) i opublikowane w Monitorze Polskim (art. 190 ust. 2 KRP). Brak takiej weryfikacji narusza art. 87, 88 ust. 1, 188 i 190 KRP.
  • Brak konstytucyjnego umocowania dla organizacji takich jak Polski Związek Wędkarski (PZW) czy Unia Europejska w zakresie spraw publicznych na terenie Polski. KRP nie przewiduje ich funkcjonowania ani regulacji sportu wędkarskiego expressis verbis.

Podsumowując, źródła wskazują, że prawidłowe i legalne funkcjonowanie władzy państwowej i publicznej w Polsce jest uzasadnione wyłącznie przez Konstytucję RP, a wszelkie działania muszą być zgodne z jej przepisami, na podstawie ustaw zweryfikowanych przez Trybunał Konstytucyjny, oraz przez organy, których przedstawiciele pochodzą z wyborów powszechnych, co w znacznym stopniu dotyczy władzy publicznej na poziomie samorządowym.